...¤¸¸.·´¯`·.¸ஐ·.>>--» P r i n c e s s D a i r y «--<<´¯`•.¸¸¤...

 

 

 

 

 

 

           ป.ล..เพลงนี้..ตรงกับความรู้สึกตอนนี้มากๆๆ..ฟังแล้วรู้สึกว่าว่า..ใช่เลย

 

                                                             

                                                               

 

 

 

                                                                                

 

                                                                                 

                                                                               

 

                                                    ไม่ได้มาอัพสเปซนานมากๆๆ...ถ้ามันเน่าได้ก็คงเน่าไปแล้ว..อิอิ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                            

 

                                              

 

                                                                                                                                                         

                                                                      

                                                                                           

 

 

 

 

                      

 

                                         

"ความรัก" กับ "อากาศ"

ไม่มีอากาศ...ก็ไม่มีลมหายใจ

ไม่มีความรัก ยังหายใจได้..เหมือนทุกวัน

 

 

อากาศไม่ต้องเสาะแสวงหา

แต่ความรักจะได้มาต้องบากบั่น

อากาศได้มาง่ายๆ และมีอยู่มากมายร้อยพัน

ส่วนความรัก แม้เพียงฝัน..ก็สุขใจ

 

 

 

อากาศแทบไม่มีน้ำหนัก

ส่วนความรัก ใครก็เห็นว่ายิ่งใหญ่

อากาศ ไม่เคยสร้างความเสียใจ

หากความรัก ทำให้ต้องร้องไห้ มีน้ำตา

 

 

 

 

 

                       

  รถบรรทุกแห่งความคิดถึง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
เวลาผ่านไปความคิดถึงก็มากขึ้นตามลำดับ....มากขึ้น.....มากขึ้น 



และมากขึ้นจนเต็มคันรถ.......เลยหลังคาหน้ารถออกมา

 

 

 

....ถึงแม้หนทางจะยาวไกล

 

ฝนจะตก ฟ้าจะร้องหนัก


ถึงจะหนัก......แต่เจ้าของไม่เคยเลย.......ที่จะปล่อยให้ความคิดถึง


ร่วงหล่นเลยสักความคิดถึง

จนรถบรรทุกคันนี้ ได้มาเจออุโมงค์ใหญ่ แต่เพดานต่ำ


แค่ผ่านอุโมงค์.......เจ้าของรถ

 

 

แต่อุโมงค์มันต่ำ.....ต่ำกว่ากองแห่งความคิดถึงเพียง 1นิ้ว

   แค่หยิบเอาเศษเสี้ยวความคิดถึงนั้น.....ออกไป สัก 1 นิ้ว  

 

 

  เจ้าของรถก็จะได้เจอเธอคนนั้นดังใจหมาย
 


แต่เขาไม่ยอม.....ไม่ยอมแม้แต่จะเอาความคิดถึงออกไปสักนิดเดียว


เพราะเขารู้ดีว่า......มันมีค่าแค่ไหน........

 

 

 


หนทางอีกแค่ ระยะทางอุโมงค์ 30 เมตร


แต่เขากลับไปไม่ได้.....เขาจะทำยังไง


จะขน 2 รอบหรือ แล้วมันจะหล่นไประหว่างทางหรือไม่

 

 

เขาคนนั้นได้ตัดสินใจที่จะปล่อยยางของรถลงล้อละ 1 นิ้ว 
 

 

ถึงแม้ว่าจะวิ่งช้าลง...ทำให้ถึงจุดหมายช้าขึ้น
 

 

 

 

 

คนที่ต้องการ...      หนังสือเล่มหนึ่งเคยถามฉันว่า..  "คนที่เข้าใจในตัวคุณมากที่สุด คุณอยากให้เป็นประมาณไหน?"     . . . .    ฉันคงตอบว่า...  "แค่รับความเลวของเราได้มากกว่าใคร  และพร้อมจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ก็เพียงพอแล้ว"    .   . . .     ทุกคนต่างมีความเลวด้วยกันทั้งนั้น ฉันเองก็มีข้อเสียเยอะ รู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง   แต่มันจะดีสักแค่ไหน ถ้ามีใครสักคนที่ "รับความเลว" ของคุณได้      . .  .     บางคนคาดหวังไว้ว่าคนที่จะคบ ต้องดีอย่างนู้นอย่างนี้ คงไม่มีใครคิดไว้เลยว่าจะต้องกินเหล้า เจ้าชู้ พูดจากวนประสาท                แต่พอเจอคนนั้นจริงๆ คนที่คิดว่า "ใช่" กลับไม่ได้เป็นเหมือนที่วาดเอาไว้   เพราะ "ความรัก" มันกำหนดไม่ได้ว่าจะให้รักคนนี้ ไม่รักคนนั้น                ที่กำหนดได้มันคือ "ความชอบ" มากกว่า     ** แต่ที่สำคัญ คือ ถ้าเค้าสามารถรับความเลวของคุณได้ด้วยเหมือนกันล่ะ ........มันเจ๋งขนาดไหน              แล้วคนที่คุณกำลังคบอยู่ตอนนี้ล่ะ                     เป็นเหมือนที่คุณวาดไว้รึปล่าว      ถ้าเป็นคุณก้อควรบอกเค้านะว่าเค้าน่ะ                         ......เป็นญ/ชในฝันของคุณเลย          แต่ถ้าไม่ใช่... คุณก้อควรบอกให้เค้ารู้ว่า.. ไม่ว่าเค้าจะดีหรือเลว จะต่างจากที่คุณฝันไว้แค่ไหน       แต่คุณก็ยัง "รัก" เค้า